روح مبارز سترگ جنبش مترقی و دادخواهانه افغانستان رفیق جلیل پرشور شاد باد
بدینوسیله مراتب تسلیت خود را به نسبت مرگ نا بهنگام رفیق جلیل پر شور به خانواده شریف شان، به رفقای جنبش داد خواهانه و مترقی افغانستان، به دوستان ووابستگان آن جاوید نام تقدیم داشته برای همه عزیزان صبر وتحمل آرزو میکنم.
سخن گفتن از پدرود حیات رفیق پرشور، وداع جسمی با او که با اندیشه و تفکر انسان خواهانه فرا تر از وابستگی شخصی به اساس مسئولیت اجتماعی برای کل جامعه زیسته بسیار دشوار است. اما چون مرگ راه بی برگشت همه ماست این کمبود و نبود را از دست جبر مرگ برای خویشتن وهمه گان تسلیت میگویم. رفیق پر شور از خود ثروت انسانی بجا گذاشته که همانا رشته‌ها و وابستگیهای اند که جاودانگی نام آن عزیز را شهادت میدهند. میراث معنوی رفیق پرشور تسلی ماست. رفیق پرشور در اجتماع ما با سر بلند وبا روح توانمند زیست. رفیق پرشور مبارز استواری بود که شور دل وزبانش درهمه جا و در برابر همه یک رنگ و همرنگ بود. رفیق پرشور آنچه در دل داشت در زبان میگفت. هیچ حرفی که در دل داشت پنهان نمیکرد. راست ودرست سخن میگفت. از حضور او منافقین آنهای که دل و زبان شان یکی نبود سخت در هراس میشدند.
آخرین باری که با رفیق پرشور صحبت نمودم . درد جانکاه بیماری سخت عذابش میکرد. ولی با آنهم اطمینان میداد که همه چیز خوب خواهد شد. این توانمندی روح بزرگ رفیق پرشور هنگام وداع رفیق کارمل رهبر بزرگ ما را بخاطرم میاورد که آن بزرگ مرد تاریخ سیاسی کشور ما هنگامی که از حیرتان غرض تداوی وداع میکرد این کلمه را برای هر رفیق تکرار میگفت که «مطمین باشد»
این دسامبر ابر آلود وسرد چه راز های پنهان دارد که سه بار وداع بهترین ها ی جنبش داد خواهانه و مترقی کشور ما را در تقدیر مانوشت . وداع با دردمندان مردم وداع سه همدرد در همین ماه برای ما پیش آمد.
رفیق پر شور با اشک و آه با شما وداع میکنم اما قسم به آرمان که یک لحظه از راه و رسم مبارزهء شما از پا نمی‌ایستم
محمد یعقوب هادی