به انگیزهء مشاهده فوتو های دیداررفقا در لندن وآلمان وارمغان کنگره واحد




بهــاریـه


بهارعروس فصلها بار دیگر زیستن را در بحبوحه گذر سه فصل همزاد نوید داد، و در جشن نوروزی اش با سرود آرزو های نو، به استقبال ادامهء حیات نشست. تقویم خورشیدیان،باز هم طلوع آفتاب ومهتاب را مژده آورد، وبا نوای شادیانهء عید طبیعت همساز ودمساز گردید. با شادی این ارمغان در«بامداد» الهام شدهء با چشم دل به تماشاه رفتم. همآنجا که گلهای خوشرنگ بو راز گشایند .

آنگاه که درغرقاب خیالات دل انگیز «بامداد» از لحظه های بی تکرار میگذشتم، نظارهء باغستان گلهای شاداب که نشان بهاران بسیار را به یادگار داشت، به بهای خیال دلآرام، شوری دگرم بخشید. شوری که دلهره سر نوشت فردای باغستان پرورش شده باغبانان دلسوز را همقدمی میکرد. دلهره میراث رنگ وبوی گلهای قامت کشیده ، به گل غنچه های همزاد درحال شگفتن، به رویش های پیوست گلهای ریشه دار که با خویشتن، امانت دارند


از هر گاهی درهرگذر بامدادی، که گلدسته های خوش رنگ و بوو عمر دیدهء فصلهای گرم و سرد خوردهء دیار خورشیدیان را تماشاه میکنم، نماد یک باغستان بزرگ در گمانم می روید،و بدان پندارمیرسم که دسته گلها، یادهانی ریشهء در باغ اند. اینها اند که ارمغان باغ را پیامبرند. از گاهی که شمیم رایحه گلدسته ها در بامداد، از بر پائی باغ بزرگ امید بخش است، به هدیه طبیعت شادمانم و به بهار شادمانم.

گویند حیات هدیه طبیعت وطبیعت هدیه ای برای حیات است که خلاق ترین این هدایا موجودی انسانی ماست. چون شعورش معرف زیبائی هاست پس به همه زیبائی ها قابل تشبیه است


لذا اندر بهار طبعیت از بهار سرنوشت، شیرازهء یک عمر گویش را برای تکرار گزیده ام. این شیرازه در پیام دو سفر، نوید شایسته سر نوشت باهمیست. سفر رفیق نورالحق علومی به کشورانگلستان وسفر رفیق شیر محمد بزرگربه کشور آلمان ارمغان این بهار سرنوشت است.


چنین است انگیزهء محرک تشبیهات موزونِ تصاویر شخصیت های بهار دیدهء یاران یک سفر هدفمند ومنزل دار، که در بامداد دیدم وخواندم. چهره هایکه از زحمتکشی های با ایثار با مهرو نشان مو های سپید، شقیقه های نقره ای و قامت های پر ثمرسخن میگوید


آهنگ سخن هر دو سفر بسیارزیباو موزون به نواخت درآمده است. یکی در گزینه ابعاد خطوط فکری، دیگری در گزینه ابعاد رویکرد های سیاسی، بسیار سازاوار،شایسته و راهپیماست. به این آرایش زیبا هزاران درود .

بلی در حالیکه گواهی نامه هردو سفراززینت یک باغ بزرگ سخن دارد. ازرویش دیگر، ازگزینش باغبان سزاوار باغِ امانت گلهای ریشه دار پیام دارد، گاه نامهء فصل سرنوشت نیز گویاست که زمان آن فرا رسیده ، تا باغبانان فصل دیده، حاصل زرع را خرمن کنند، ودر بذرگاه پر وسعت دانه بریزند، وآشیان پرنده های مهاجر را در باغ سبز بنیاد کنند.

یاران! بذر تان پر حاصل، باغ تان سر سبز باد..... محمد یعقوب هادی